Συναθροίσεις

Αθήνα
Κυριακή πρωί
10:00 - 11:30
12:00 - 13:30
 
Τετάρτη
 18:30 - 21:00
 
 Γλυφάδα
Κυριακή απόγευμα
19:00 - 21:00

 

 

17 Μαρτίου 2008

Η Βάνη είναι μια ψηλή, αρχοντική Αφγανή, με λεπτά χαρακτηριστικά που προδίδουν μια λεπτή προσωπικότητα.
Την συνάντησα για πρώτη φορά δυο βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα.
Ήταν 5 η ώρα, ένα κυριακάτικο απόγευμα, όταν παρουσιάστηκε στην μικρή βιβλική μελέτη που κάνω για τις Ιρανές και Αφγανές αδελφές μας, στο κέντρο που διακονώ.
Μόλις συστηθήκαμε, έκρυψε το πρόσωπό της μέσα στα χέρια της πάνω στο τραπέζι και έκλαψε μπροστά μας.
Ανακαλύψαμε, μέσω της αγαπημένης μου φίλης και αδελφής Β.Β. που με μεταφράζει τις Κυριακές, ότι είχε πολύ υψηλούς δείκτες ζαχάρου στο αίμα της και ήτανε γεμάτη από φόβο για το τι θα συμβεί στα παιδιά της εάν χειροτέρευε και χρειαζόταν να εισαχθεί σε νοσοκομείο.
Προσευχηθήκαμε για αυτήν.
Ήταν σιωπηλή και ενώ και αυτή και τα παιδιά της φαινότανε ότι κουβαλούσαν μέσα τους μια βαθιά και γεμάτη θλίψη λύπη, ήταν εξίσου φανερό ότι κρατούσε τον εαυτό της κλειστό.
Δεν ήθελε να κάνει τον εαυτό της γνωστό.

Την επόμενη Κυριακή είναι πάλι στο κέντρο μας.
Μελετούσαμε τα διάφορα ονόματα του Θεού που έχουνε αποκαλυφθεί στην Παλαιά Διαθήκη. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον ΕΛ ΕΛΥΟΝ, ο Θεός ο Ύψιστος.
Με την άκρη του ματιού μου την παρατηρώ. Αισθάνομαι ότι πίνει τις λέξεις.
Αργότερα, κατά την διάρκεια της Περσικής συνάθροισης, βρίσκω τον εαυτό μου καθισμένο δίπλα της και αισθάνομαι πάλι το πνεύμα της να πίνει τις λέξεις σιωπηλά.
Προς το τέλος της βραδιάς είναι φανερό ότι η γυναίκα αυτή δεν είναι καθόλου καλά. Το ζάχαρο στο αίμα της έχει φτάσει 3.5mg! Αποφασίζουμε με τον Τζίμη να την μεταφέρουμε σε ένα εφημερεύον νοσοκομείο καθώς βρίσκεται σε κίνδυνο να πέσει σε κώμα εάν το ζάχαρο ανέβει λίγο ακόμα.

Φτάνουμε στα επείγοντα ιατρεία ενός εφημερεύοντος νοσοκομείου.
Τα επείγοντα περιστατικά συνωστίζονται σαν σαρδέλες σε κονσέρβα και παίρνουμε ένα νούμερο που υποδεικνύει την σειρά μας. Το νούμερό μας είναι 186!!!!!!
Η νύχτα μόλις τώρα αρχίζει . . . . 
Συνειδητοποιώ ότι η αναμονή μας θα είναι πολύ μεγάλη και αποφασίζουμε ότι θα έπρεπε ίσως ο Τζίμης να πάει σπίτι και να κοιμηθεί λίγο καθώς προετοιμάζουν εξόρμηση την επόμενη ημέρα με την ομάδα που διακονούν στους οίκους ανοχής.
Ξαφνικά, με πλησιάζει μια νεαρή κοπέλα και με ρωτάει εάν θέλουμε το νούμερό της καθώς αποφάσισε ότι δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Το χαρτάκι με το νούμερό της λέει 96!!!!!

. . .· Ο Κύριος . . . 
Μέσα σε λίγα μόνο λεπτά έρχεται η σειρά μας και ο γιατρός μου δίνει μια τεράστια λίστα από εξετάσεις που πρέπει να γίνουν ούτως ώστε να γίνει μια εμπεριστατωμένη διάγνωση.
Φτάνω στο ταμείο του νοσοκομείου και η υπεύθυνη με ρωτάει τι είδους ασφάλεια έχω. ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, Βιβλιάριο Απορίας;
«Καμιά, κυρία».
Σηκώνει τα μάτια της να με κοιτάξει και μετά από μια μικρή παύση, χωρίς να ξέρει για ποιόν είναι οι εξετάσεις, ανάμεσα από στεναγμούς πόνου, διαπληκτισμούς, μυρωδιές και φωνές από απηυδισμένους ασθενείς, απηυδισμένους συνοδούς και απηυδισμένους ταμίες, και ενάντια σε κάθε κανόνα του νοσοκομείου, σφραγίζει την λίστα με τις εξετάσεις και μου την δίνει!
«Δεν θα πληρώσετε τίποτα απόψε, Μαντάμ»!
. . .· Ο Κύριος . . . Είναι εδώ, έχει προπορευθεί . . .!
Σηκώνονται οι τρίχες της κεφαλής μου και η καρδιά μου γεμίζει με προσδοκία.
Η νύχτα εγκυμονεί . . . . . .


Είναι περασμένα μεσάνυχτα.
Καθώς πρέπει να περιμένουμε περισσότερο από τρεις ώρες για τα αποτελέσματα, την ρωτά εάν θα ήθελε να περπατήσουμε λίγο γύρω από το νοσοκομείο καθώς γνωρίζω ότι το περπάτημα βοηθά να κατέβουν τα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα.
Περπατάμε αγκαζέ και αισθάνομαι βαθιά μέσα μου την λύπη της και τον πόθο του Θεού να κάνει τον εαυτό Του γνωστό σε αυτήν την γυναίκα.
Όμως δεν υπάρχουν παραπάνω από 30 γνωστές λέξεις μεταξύ μας, εγώ δεν μιλάω περσικά και η Βάνη δεν μιλάει αγγλικά.
Χρειαζόμαστε μεταφραστή . . .

Δεν έχουμε καλά - καλά απομακρυνθεί από το νοσοκομείο, όταν, κάτω από τον έναστρο χειμωνιάτικο ουρανό, αποφασίζει να ανοίξει την καρδιά της και να φανερώσει την ιστορία της.

«…..Ο σύζυγός μου …. καλός μηχανικός……20 χρόνια μαζί ……..κομμουνιστής ……κάθε μέρα θυμωμένος……μετά αλλάζει…..κάθε μέρα χαρούμενος……αγάπη…..τον ρωτάω γιατί….μου λέει στις 25 Δεκεμβρίου ο Αφγανός του φίλος του εξήγησε για το μήνυμα των Χριστουγέννων…. 2006 διαβάζει ένα βιβλίο από την Ινδία….για τον Ιησού…..
….Ο σύζυγός μου αγαπάει Ιησού….διαβάζει το Βιβλίο κάθε μέρα….κάθε μήνα πάει στην Καμπούλ….μαζί με 30 άντρες από το πανεπιστήμιο μιλούν για Ιησού…. κρυφά .…δύο από αυτούς εξαφανίζονται…..οι υπόλοιποι σκορπίζουν….
….Ο σύζυγός μου έχει τέσσερα αδέλφια….είναι Ταλιμπάν…..μισούν το Βιβλίο…..η μητέρα του 90 χρονών μισεί το Βιβλίο….κάθε μέρα φωνάζουν….‘έξω το βιβλίο από τα σπίτια’….
….Μια μέρα ….Απρίλιος 2007….οι τέσσερεις αδελφοί του σκοτώνουν τον άντρα μου με τα χέρια τους….μέσα στο σπίτι μας….τα παιδιά μας τον βλέπουν να πεθαίνει….
…Η οικογένειά του λέει ότι εγώ φταίω για το Βιβλίο….με μισούν….πουλάω τα κοσμήματά μου και έρχομαι μέσα από το Ιράν και την Τουρκία στο ελληνικό νησί Κως….
Το πλοίο μας σπάει…..η αστυνομία μαζεύει εμένα και τα τρία μου παιδιά από την θάλασσα….ο αστυνόμος κλαίει…»

Απρίλιος 2007…. Η Κανταχάρ, το φρούριο των Ταλιμπάν, ποτίζεται από το αίμα ενός πιστού μάρτυρα.
Άγνωστος στους ανθρώπους, γνωστός στον Θεό τον Άγιο.

Αφήνει τα δάκρυά της να κυλούν κάτω από τον νυχτιάτικο ουρανό και κλαίω και εγώ μαζί της, καθώς προσεύχομαι τα λόγια και τους πόθους που ανεβαίνουν στο πνεύμα μου.
Οι καρδιές μας ακουμπούν η μια την άλλη, ότι χρειάζεται να γίνει γνωστό από την μια στην άλλη γίνεται κατανοητό, χωρίς να ειπωθεί και η φιλία μας σφραγίζεται για πάντα.
Οι καρδιές μας μιλούν την δική τους γλώσσα και ο μεταφραστής είναι το Άγιο Πνεύμα.
«Είσαι η αδερφή μου…θέλω ο Θεός σου, Θεός μου…»
Στεκόμαστε πάνω στο πεζοδρόμιο και, παρά τον φραγμό από την απουσίας της γλώσσας, γνωρίζουμε και οι δυο, χωρίς καμιά αμφιβολία, ότι συναντηθήκαμε ως γυναίκες και ότι έχουμε συναντήσει τον Ιησού, εκεί στο παγκάκι της στάσεως του λεωφορείου στην καρδία της Αθήνας.
Είναι 3 η ώρα το πρωί.

Μετά από μερικές μέρες είναι πάλι στο κέντρο της διακονίας μας ρωτώντας ποιο όνομα του Θεού έχασε την περασμένη Κυριακή!
Την φέρνω στο μικρό μας γραφείο και εκεί με σχεδόν ανύπαρκτο λεξιλόγιο προσπαθώ να τη βοηθήσω να βρει σε μια περσική Άγια Γραφή την ανάλογη περικοπή από την Γένεση ις.
Διαβάζει δυνατά.
«… Γυναίκα από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις; Γύρισε πίσω και αντιμετώπισε τη ζωή σου… γνωρίζω την δυστυχία σου….ξέρω το παιδί που κουβαλάς στην κοιλιά σου….έχω γι αυτόν όνομα και μέλλον….ΕΛ ΡΟΙ ο Θεός που βλέπει».
Το πρόσωπό της φωτίζεται.
«Πολύ ωραίο, πολύ ωραίο….», λέει.
Την οδηγώ στον Ψαλμό 91.
Διαβάζει τα πρώτα εδάφια και σηκώνει τα μάτια της να με κοιτάξει έκπληκτη. Μετά διαβάζει ένα – δυο ακόμα και με κοιτάζει έκπληκτη. Ύστερα μερικά ακόμα.
Όσο ζω θα θυμάμαι τη ματιά της, είναι η ματιά ενός πεινασμένου ανθρώπου που μόλις ανακάλυψε μια τεράστια τούρτα και γεύεται το πρώτο κερασάκι στην κορυφή της κρέμας!!!!
Ή ενός ανθρώπου, τυφλού εκ γενετής, που τα μάτια του ανοίγουν για πρώτη φορά και βλέπει έναν κόσμο φωτισμένο από το ζεστό φως του ήλιου!!!!
Την οδηγώ στον Ψαλμό 42. «Καθώς το ελάφι ποθεί τα ρυάκια των νερών έτσι η ψυχή μου Σε επιποθεί Θεέ….»
«Πολύ ωραίο, πολύ ωραίο….»
Κλαίει σιγανά.
Ψαλμός 43. «Γιατί είσαι περίλυπος ψυχή μου ….έλπισε στον Θεό…»
Είναι σαν μια άνυδρη γη που πίνει, μπροστά στα μάτια μου, την βροχή που περίμενε για χρόνια.
Ψαλμός 23. «Ο Κύριος είναι ο βοσκός μου….»
Φέρνει τη Βίβλο στα χείλη της και την καταφιλεί μέσα από τα δάκρυά της.
«Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω αυτούς τους λόγους!»

Ο ουρανός έχει ανοίξει για την Βάνη και το Άγιο Πνεύμα της εξηγεί τους λόγους του Κυρίου! Εγώ δεν μιλώ Περσικά και αυτή δεν γνωρίζει περισσότερες από 30 Αγγλικές λέξεις!
Τις επόμενες μέρες, κάθε φορά που έρχεται, κλεινόμαστε στο μικρό γραφείο και προσπαθώ να την βοηθήσω να βρει στην Περσική Γραφή περικοπές που ανεβαίνουν στην καρδιά μου.
Ψαλμός 37. «Μην αγανακτείς για τους πονηρευόμενους…παύσον του θυμού…άφες την οργή….»
«Ήμουν τόσο θυμωμένη όταν ήρθα στην Ελλάδα για τον θάνατο του άντρα μου….έβγαζα τον θυμό μου στα παιδιά μου….»
Ιωάννης 8. Η μοιχαλίδα γυναίκα. «Ύπαγε….ούτε και εγώ σε κατακρίνω….»
Κλαίει και κρατάει τη Βίβλο πάνω στο στήθος της….
Καθώς προχωρεί η εβδομάδα έρχονται και άλλες περικοπές.
Ησαϊας 61. «Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου για να κηρύξω καλά νέα στους πτωχούς….»
Ησαϊας 53. «Αυτός πληγώθηκε για τις δικές μας αμαρτίες….»
«Αυτός είναι ο Ιησούς;»
Η σταύρωση στα τελευταία κεφάλαια του Ιωάννη.
«Πιστεύω….πιστεύω….βλέπω….»
Ιωάννης 3. Ο Νικόδημος και η ανάγκη μιας δεύτερης γέννησης.
«Πιστεύω….θέλω τον Ιησού….Ιησούς ο Θεός μου….ο Θεός σου, ο Θεός μου….τα μάτια μου άνοιξαν….βλέπουν….»

Και έτσι απλά, αυτή η αγαπητή γυναίκα, μέσα σε ένα συνωστισμένο γραφείο, του οποίου τα τηλέφωνα κουδουνίζουν κάθε πέντε λεπτά και η πόρτα ανοίγει κάθε τρία λεπτά, απλώνει το χέρι της να λάβει τη σωτηρία του Θεού, χωρίς σχεδόν καμιά λέξη εξήγησης, χωρίς κάποιον από τους συνηθισμένους τρόπους ευαγγελισμού! Την βλέπω να οδηγείται μπροστά στα μάτια μου μέσα από όλα τα στάδια της γεννήσεως από το πολύτιμο Άγιο Πνεύμα και μόνο!

Μου δίνει να καταλάβω ότι θα ήθελε να σηκωθεί την Κυριακή το πρωί στην πρωινή λατρεία, (καθώς έρχεται μαζί μας τις τελευταίες δυο Κυριακές) και να πει μπροστά σε όλους, «Πιστεύω ….πιστεύω….πιστεύω τον Ιησού…»! Όταν της δείχνω την περικοπή από την Ρωμαίους επιστολή που λέει, «Εάν πιστεύεις στην καρδιά σου και ομολογήσεις με το στόμα σου…», γελάει, «σαν εμένα….», λέει! Λάμπει!
Τις Κυριακές το πρωί, στην ώρα της λατρείας, κλαίει με την ομορφιά των ύμνων. Φέρνει μαζί της και μια άλλη μικρή οικογένεια από το Αφγανιστάν «που και αυτοί θέλουν τον Ιησού», και μια άλλη Αφγανή χήρα με μια έφηβη κόρη που ήρθε στον Χριστό πριν από μερικές μέρες. Οι δυο κόρες της Βάνη, «έχουν δεχθεί τον Ιησού» επίσης.

Πριν από δυο εβδομάδες, μετά από δική της παράκληση, πέρασε μέσα από τα νερά του βαπτίσματος!

Βάνη… μια χήρα γυναίκα από το Κανταχάρ, χωρίς κάλυψη, αποστερημένη από έναν αγαπημένο σύζυγο, αποστερημένη από προστασία, αποστερημένη από οικογένεια, (η ίδια η μητέρα της δεν της παρείχε προστασία από φόβο αντιποίνων από τους Ταλιμπάν), αποστερημένη από πατρίδα, αποστερημένη από όνειρα. Μια γυναίκα πρόσφυγας μέσα στην συνωστισμένη Αθήνα, λάμπει! Ο Ιησούς Χριστός της αποκάλυψε τον εαυτό Του και έχει συνεπαρθεί από την ομορφιά Του. Και αυτή είναι μόνο η αρχή του ταξιδιού της.


Ο Θεός μας είναι Πνεύμα. Είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει, όπου θέλει, με όποιον διαλέξει. Καμιά ύπαρξη, που έχει δημιουργηθεί από Αυτόν, δεν μπορεί να τον δεσμεύσει. Δεν δεσμεύεται από λέξεις, γιατί διαμέσου του Πνεύματός Του μπορεί να εξηγήσει τα βάθη του Θεού στο πνεύμα του ανθρώπου. Ο λόγος Του δεν εξαρτάται από την ανθρώπινη εξήγηση και δεν χρειάζεται ανθρώπινη υπεράσπιση. Αυτή είναι η αλήθεια.

Αγαπητοί μας αδελφοί και αδελφές, είναι ηλίου φαεινότερο ότι κολυμπούμε μέσα σε μια διακονία η οποία έχει έρθει από τον Θεό και δεν έχει να κάνει με εμάς.
Θερίζουμε συγκομιδή που δεν έχουμε σπείρει!
Ποια ατέλειωτα δάκρυα μεσιτείας και το αίμα ποιων μαρτύρων, άραγε, έφτασαν στον θρόνο του Θεού και απελευθέρωσαν αυτούς τους ωκεανούς της Χάρης, που γεννήθηκε μέσα στην άγια καρδιά του Κυρίου προ καταβολής κόσμου για αυτούς τους ανθρώπους; Θα μάθουμε ποτέ;
Μπροστά στα μάτια μας, στη γενιά μας, ο Κύριος άρχισε να σπάει το πνεύμα του Ισλάμ, όπως έκανε και μερικά χρόνια πριν με το πνεύμα του κομμουνισμού. Ο Κύριος μαζεύει «τον καρπό του πόνου της ψυχής Του», και είναι ευχαριστημένος και εμείς το λίγο που γευόμαστε από την ικανοποίησή Του κάνει τις μέρες μας μεθυστικές!

Σας παρακαλούμε, εάν ο Θεός το βάλει σαν βάρος στην καρδιά σας, φέρτε αυτή την διακονία μπροστά στον θρόνο του Κυρίου. Υπάρχει εδώ στην πατρίδα μας μια ώριμη και τεράστια συγκομιδή. Ζητήστε μαζί μας από τον Κύριο του θερισμού να στείλει θεριστές.
Κρατήστε και εμάς στην προσευχή σας, χρειαζόμαστε τον Κύριο ποιο πολύ από ποτέ άλλοτε. Ποθώ τόσο πολύ να μάθω περσικά όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και χρειάζομαι χάρη για να μάθω μια καινούργια γλώσσα σε αυτή την καμπή της ζωής μου.
Και, υπάρχει κάποιος που να θέλει να υιοθετήσει στην προσευχή την Βάνη και τα παιδιά της; Ζητούμε από τον Κύριο να θεραπεύσει αυτήν και τον πεντάχρονο γιο της εντελώς από το ζάχαρο, τα κορίτσια της, εννέα και δεκατεσσάρων χρονών, από τις αναμνήσεις και τη λύπη τους, να την στερεώσει κοινωνικά και πνευματικά μέσα σε μια χριστιανική κοινότητα, και όπως λέει ο Ψαλμός 144, να την κάνει «Σαν ακρογωνιαία κολόνα σμιλεμένη για τον στολισμό του παλατιού» Του.

Κάλλη και Τζίμης Σκέιφ

 
englishflag
 
 
 
Δ/νση: Διπύλου 7-9, Πλατεία Κουμουνδούρου, 10553 Αθήνα,
3ος όροφος

Τηλ: 2105985012

Email

flogoone

 

zontani metadosi button

Παρακολουθείστε ζωντανά τις συναθροίσεις
της Kυριακής και της Tετάρτης.
 

 

 
Μάθετε πώς να έρθετε στην
εκκλησία μας.
 
 Βρείτε μας στον χάρτη
© 2015 xeath.gr. All Rights Reserved.

Please publish modules in offcanvas position.